In 2012 maakte ik een pittige keuze

Ik besloot mijn baan op te zeggen als leidinggevende bij een grote financiële instelling. Dit was tot nu toe mijn droombaan geweest. Ik kreeg veel kansen, had veel ruimte om mezelf te ontwikkelen, had fijne collega’s en een geweldig team.

In 2010 werd ik moeder van onze prachtige dochter. Ik dacht; ‘dat doe ik wel effe. 36 uur werken, nieuw team, nieuwe manager. Want tijdens mijn verlof solliciteerde ik naar een nieuwe functie. Maar de grootste vernieuwing was het moederschap.

Een tijd lang heb ik het volgehouden, op wilskracht. Je geeft zo’n TOP baan toch niet op? Je bent gek dat je er zelfs over nadenkt! Maar ik werd letterlijk ziek, van die vage kwaaltjes weet je wel. Ik zat niet lekker in mijn vel en mijn lijf schreeuwde dat ik er mee moest stoppen. Maar dat ging ik voorlopig niet doen natuurlijk.

Door mijn ouders was vroeger de wens uitgesproken: in een mantelpakje naar het werk, het ‘beter’ of ‘goed’ doen. Zorgen dat ik goed terecht zou komen. Nou, die wens is uitgekomen.

Totaal rationeel wilde ik me gedragen. Alles beredeneren. Natuurlijk was ik wel gevoelig, zeker na mijn zwangerschap. Maar mezelf kwetsbaar opstellen zag ik als een zwakte.

Wat ik zag en zie binnen het bedrijfsleven is dat vrouwen (niet alle, maar wel veel) zich meten aan mannen.

Why?

Zo zit het gros van de zakenwereld toch in elkaar. En steeds zie ik hetzelfde gebeuren.. Mannen zijn vaak analytisch, rationeel en zijn dé baas, gestuurd door ego. Wie is er sterker? Vrouwen willen van nature de groep bij elkaar houden, zijn intuïtief en gevoeliger. Maar wat zie ik steeds weer gebeuren? Vrouwen die hun natuurlijke en fantastische vrouwelijke leiderschapskwaliteiten negeren en keihard doorgaan.

Why?

Lang heb ik meegedaan aan deze poppenkast van pragmatisch leiderschap. Sturen op resultaat, geen ruimte voor creativiteit en vooral controleren. (geen vertrouwen, ze doen toch niks of niet wat ik vraag, als ik er niet zou zijn voeren ze niets uit, niemand toont initiatief) Gek hè?

Steeds verstikte ik precies om deze reden in organisaties. Er wordt verwacht dat mensen generalisten zijn en overal in uitblinken. Tenslotte telt het niet meer dat je goed met mensen om kunt gaan voor een receptiebaan, maar is de meest urgente eis dat je een HBO-diploma hebt. Hier kan ik echt helemaal niets mee. IEDEREEN heeft unieke kwaliteiten en talenten. En je kunt veel aanleren hoor, maar je talenten? Die heb je. Dat is je geboortegeschenk!

Om deze reden heb ik besloten om zelfstandig te ondernemen. Ik wil licht brengen binnen organisaties, mijn organisatie. Dit door vrouwen te leren wat vrouwelijk leiderschap is en hoe je deze krachtig kunt inzetten zodat je dit kunt toepassen in alle facetten van jouw leven. Hierdoor krijg je zoveel meer zelfvertrouwen.

Waarom vrouwen? Omdat ik alles zelf heb ervaren en ik dat gewoon superleuk vind. Ik coach ook mannelijke ondernemers hoor, die vraagstukken hebben over leiderschap, topondernemers! Maar mijn affiniteit ligt bij vrouwen.

Door vrouwelijk leiderschap te tonen, openen er zo veel deuren.

Of je nu leidinggeeft binnen een organisatie, je eigen onderneming, in loondienst werk. Het maakt niet uit. Je hebt ALTIJD de keuze om leiding te geven aan jezelf. Werken vanuit jouw missie en jouw talenten. Show it!

Een verandering begint altijd bij één persoon die een keuze maakt. Let that person be you!